Hikoyadan: “Tunov kuni edi-ya, uning ham atrofi toʻla edi. Doʻstlari koʻp edi. Shu paytgacha shifoxonaga yotmagan edi-yu, biroq tumovlanib uyida biror kun yotib qolguday boʻlsa, tinim bilmay qoʻngʻiroq qilishardi. Doʻstlari-ku, ertasi kuniyoq bostirib kelardi...”