Novelladan: “Shunday kunlarning birida, havodan ham yuragim siqilgan, juda boʻlmay ketdi, shasht bilan Habibaning oldiga joʻnadim. Bosh korpusning oldida darsdan chiqishini besabr poylaganda aylanib qor yogʻayotganini sezmabman ham. Toʻrtinchi trolleybusni hamishagidek indamay birga kutdik. Oldiga borib, turib oldim, qarashga yuragim dov bermaydi. Undan sado yoʻq...”