Hikoyadan: “Xonim boshi uzra soyabonni tutib turgan shu oqsoch bilan to oʻzining derazasi ostiga yetib kelgunicha shagʻal yoʻlakcha boʻylab birga ketishdi. Oʻsha yashil stol hamon shu yerda turar, u yomgʻirda yuvilib, yanada yashil tusda jilolanardi, ammo uning tagidagi mushuk shu tobda qayoqqadir gʻoyib boʻlgandi...”