Hikoyadan: “Ular charxpalakdek bir joyda tinmay aylanishar, faqat Margo yolgʻiz oʻzi bir chetda qaqqayib turardi. U shu qadar zaif va rangpar boʻlib qolgan ediki, bir paytlardagi chiroyini mana shu yomgʻirlar yuvib ketgandek goʻyo… Moviy koʻzlar, pushti lablar, olovrang sochlar – barchasi xira tortib qolgandek...”