Hikoyadan: “Biz avtobusga oʻtirdik, odam koʻp joyda u tinchidi. Faqat bolani yoʻrgakka qattiq oʻradi va dam-badam yoʻrgakni ehtiyotkorlik bilan ochib bolaga qarab qoʻyadi. Chaqaloq esa qip-qizil yuzini oʻzi oʻralgan latta-puttalarga bosib uxlab yotibdi. Uning kiyimlari juda aftoda, faqat havorang jun matodan tikilgan qoʻlqopchasi ohorligina edi, u ana shu qoʻlqopchasini koʻrsatmoqchi boʻlgandek yoʻrgakdan qoʻlchalarini chiqarib oldi...”