Asardan: “Ukkinikidek chuqur botib chaqchaygan koʻzlar jussamga sanchilib, qalbimni parchin etdi, misoli bir qop etga doʻndim, jismimni sovuq ter qoplab junjikdim, tegramda qimirlagan jonzot yoʻqligini, gadoytopmas ovloqda oʻtirganimizni bilsam-da, baxtli tasodifdan umidlanib, kimdandir najot kutgandek chor tarafga olazarak nazar tashladim...”