Hikoyadan: “Vahima ichida qolgan er-xotin darhol tashqariga otildi. Uyiga yaqin joylashgan baliqchilarning yigirma, oʻn, besh gektarlik hovuzlariga Sardobadan toshib chiqqan suv sharshara boʻlib tushardi. Davronning anglagani shu boʻldiki, bu vaqtincha edi. Sal fursatda hovuz ham toʻladi. Goʻyoki bu kabi hovuzlar Sardobaning oldida togʻoraning yonidagi bir qoshiqcha edi goʻyo...”