Hikoyadan: “Novqa Ota suvini ichganda ich-ichi boshqacha boʻlib ketadi. Yer qolib, osmonda uchishni ilgʻab oladi. Xayollari tezlashgani barobar, esiyam tiniqlashadi. Zarafshon qavatiga kirgandan keyin Tuyatortar kuchi bilan dunyoga sigʻmaydi. Bunday kuchga teng turgan, ikki kiftini tang toʻldirib suvoriy makon qilgan, lashkarqoʻnim boʻlgan kunlarni es-es eslaydi...”