Hikoyadan: “Xoliq chinorlar qad koʻtarib turgan tepalik bagʻriga qizil qumni changitib chiqib borganida, tupuklari tanglayiga yopishib, boʻgʻriqib ketgan edi. U koʻprikda turib, suvda koptok oʻynayotgan maykachan bolalarga qaradi va bir nafas serrayib qoldi. Soʻng olisdagi sargʻish gaza boshida bir necha bolalarni koʻrdi...”